Tuesday, September 12, 2017

පස්වන වතාවටත් මේ කථාව පාඨකයා ඔබට කියා දැමීම උදසා ලිවීම ආරම්භ කලෙමි.මෙය අමතක කතාව අමතක වෙයි කියා බයක් නැත.නමුත් මේ කථාව ලිවිය යුතුයයි සිත කියන නිසාවෙන් නැවත වතාවක් ලියන්නට උත්සහ කරමි.




"අවුරුදු ගණනාවක බලාපොරොත්තුව සපත කරගැනීමට ගිය ගමනක් වුවත් ත්‍රාසය, භීතිය, කුතුහලය, කවදාවත් නොලබන අත්දැකීම"

11.45ට තව සුලු වේලාවක් ඉතිරිව තිබූ නිසා හැකි ඉක්මනින් ලක ලෑස්ති  වී කිටා සමගින් ප‍ටුවත හොස්ටල් එකට ( ප‍ටුවත - මොර‍ටු විශ්වවිද්‍යාලයේ පිරිමි නේවාසිකාගාරයක්)  දිව ගියෙමු.අවුරුදු ගානක් යන්නට උත්සහයෙන් සිටි ගමනක් සැබෑවට පත්වෙමින් තිබේ.ප‍ටුවතින් අප සමඟ එකතු වන සගයා වූයේ කබා අයියායි.වෙනදා නම් වෙලාවටත් කලින් ඔහු දුරකථන ඇමතුමක් නොවරදවාම ලැබේ.අද වෙලාවත් පසුවී ඔහුගෙන් ඇමතුමක් නැත.මේ ගමන අවුරුදු ගනනක්  බලා සිට පිටත්වන්නට ඔන්න මෙන්න තියෙද්දිත් ඔහුගෙන් කිසිදු ප්‍රතිචාරයක් නැත."කෙල්ලෙක් හම්බුනාම කොල්ලෝ වෙනස් වෙන්නේ නැ කියනවා නම් කණට දෙකක් ගහලා පයින් එක්කුත් ගහලා කබා පෙන්නපන්."එ කියන්නේ පුන්කට් අයියායි.හැබැවකි අද ඇමතුමක් නැත ඒකත් කමක් නැත ඔහු පරක්කුය.ඔහු ඒ ගෑණු ලමයා හා හාද වී සති දෙකක් වත් ඉක්ම ගොස් නැත.කමක් නැත රුමට ගොස් ඔහුද කැදවාගේන අපි තුන්කට්‍ටුව.කොලඹ කො‍ටුව බලා ගියෙමු එතනදී අපට එකතුවන තවත් ගමන් සඟයෙක් සිටි ඔහු නමින් ටනා ය නැතහොත් ටනා අයියාය..12.30ට පමණ කො‍ටුවට ලඟා වූ අපගේ ඉරණම ඉතාමත් ශෝක ජනක විය.කරුමය යනු අප පිටත්ව යාමට සූදානම් වු බස් රථය ඉදගැනීමට කෙසේ වෙතත් හිටගෙන යාමටවත් ඉඩක් නොමැත.සීටිබි සිහිනය අතහැර ප්‍රයිවට් බස් සොයාගෙන ඒ දෙසට ගියත් මේ යක්කු ගස් නගින අලුයම අපට සෙනඟ නොමැති බස් රථයක් සොයාගැනීමට නොහැකි විය.නැවත සීටිබී බස් රථය දෙසට යන විට ටනා අයියා එතනට පැමිණ සිටියේ අලුත් බැග් එක්කුත් කරලාගෙනය.තවමත් අපගේ ගමන් සගයන් සම්පූර්ණ නැත , තවත් එක් සගයකු කණ්ඩායම සම්පූර්ණ කිරීමට අවැසිය ඔහු නමින් රණා අයියාය.ඔහු ගමනට එකතු වන්නේ අවිස්සාවෙලේදීය.ඊලඟ බස් රථය පිටත් වන්නේ උදෑසන 5.30ටය අපට එතෙක් බස් ස්ටෑන්ඩ් එකට වීසිටිය හැක නමුද ගමන පමා කල නොහැක.මිනිසුන් දෙතුන්දෙනකුගේ කකුල් පාගා අමාරුවෙන් අප හතර දෙනා බසය තුලට බඩගා ගතෙමු.

කන්දක් නැගීමට යන ගමනක් නිසා නින්දක් අත්‍යවශ විය.ඔන්න ඕකයි කීවේ නයිට් මේල් එකේ යමන් කියලා එකෙකු පවසයි.දැන් කරන්නට දෙයක් නැත.කුම්බලා මාලු කැවා නම් කීවලුනේ.අපි හිටගෙන නිදාගන්නට උත්සහ කලෙමු.උත්සහය අති සාර්ථකය අවිස්සාවෙල්ලේ මොන මඟුලක් හෝ වී ගමනේ අවසාන සඟයා බස් රථයට න්ග්වා  ගත නොහැකි විය.ඔහුව මඟ දමා අපි යන්නට ගියෙමු.ඔහුට ඊලඟ බස් රථයට නගින්නට කියා අපි නැවත හිටගෙන නිදා ගතෙමු.මිතුරුකම කෙතරම් සුන්දරද කියනවා නම් හිටගෙන නිදාගෙන සිටි මා එක්වරම නැගිටින විට බස් රථය නවත්වා තිබුනි  මා සඟයන්ද අවට පෙනෙන්නට නොසිටියාය.බලන විට බස් රථය තේ පානයට නවත්වා තිබූ අතර මා මිතුරු සඟයන් එතන කඩයට වී තේ  බොමින් සිටියාය.ඔවුන් මා හට කෙතරම් ආදරේද යත් ඔවුන්ට හිටගෙන නිදා සිටි මාව ඇහැරවන්නට හිත  දී තිබුනේ නැත.නමුත් මා නැතිව අමාරුවෙන් ඔවුන් තේ පානය කරයි නොදකින් මෙවන් මිතුරන් කියා බිත්තර ආප්පයක්ම මා කන්නට ගතෙමි මිතුරු ප්‍රේමයේ උත්කෘශ්ඨ අවස්ථාව නැවත උදා විය.බිත්තර ආප්පය ද මට බෙදා ගෙන කෑමට සිදුවිය.

" මෙයාම කියලා මෙයාම කඩනවා නේ මොනවා  කරන්න ද කමු ඉතින් "ඒ කිටාය , මං මොනවාද බන් කීවේ? ඇයි කීවේ සුදාර අයියලා ඔය කන්ද නගිද්දි බිත්තරයක් වත් අරන් ගියේ නෑ කියලා.ඉතින් බන් මන් කීවේ ඒ මිනිස්සු අරන් ගියේ නෑ කෑවෙත් නෑ කැලේට ගියෙත් පලතුරු වට්ටියක් එහෙම තියලා මීට අවුරුදු ගානකට කලින් කියලා.ඉතින් ඒක තමයි මන් කීවේ ඒ කිටාය.ඔව් ඉතින් අපි කතා උනේ නෑ නේ අපි එහෙම කරනවා කියලා.අපි හිතුවේ එහෙම කරනවා කියලා දැන් මොනවා කරන්නද බිත්තර නෙවේ නේ බිත්තර ආප්ප නේ අපි බිත්තර නොකා බිත්තර ආප්ප කෑවෙමු.පාඨකය ඔබ දන්නවාද අපි මේ නොකියා යන්නේ කොහේද කියා ඔව් ඔබ දන්නවා නේ මොකද මන් උඩින්ම ලොකුවට ලියලා තියනවා නේ මාතෘකාවක් කියලා එකක්.තේක බිලා බස් එකට නැග්ගාට අහපු හිරවෙලා යන්න හිතක් තිබ්බේ නැති නිසා ඉස්සරහා දොර ගාව ඉන්න අන්තිමේට නැග්ගා කොහොම හරි හිරවෙලා යන්නේ නැතිව නිදහසේ හුලං ටිකක් වදීගෙන ඩ්‍රයිවර් එක්කයි කන්ඩෙක්ටර් එක්කයි කයිකක් දාගෙන යන්න චාන්ස් එකක් ලැබුනා.ටික වෙලාවක් යද්දි අහපුන් නිදිමත උඩ පැනගෙන පහර දෙන්න පටන් ගත්තා.මොනවා කරන්නද හිමීට පාත් වෙලා දොර ගාව පඩියේ ඉදගෙන නින්දත් නොනින්දත් අතර ඉද්දි එක පාරට "නයිට් මේල් එක පීලි පැනලා"නිදිමත නිමා විය.නැගිට ඩ්‍රයිවර් සමඟ කතා කොට ඒ ගැන වැඩි දුර වැඩි දුර තොරතුරු  සමඟ ඩේටා බේස් එක අප්ඩේට් කර ගතෙමි.වාසනාවකට කිසිදු ජීවිතයකට අනතුරක් වී නැත.මේ වන විට අප වීරයන්ව වී  සිටී අපි නයිට් මේල් එකේ ආවානම් මේ වන විට ගමන අතර මඟ නැවතී තිබෙන්නට පුලුවනි.ඒත් හිරවී හිටගෙන නිදාගෙන පැමිනීම දැන් අපගේ වාසියටද වාසනාවටද හැරවී තිබුනි.දැන් අප වීරයන් වී සිටී.බහින්නට හිතාගෙන ආ ටවුමද අපගේ ගමනාන්තයද ඩ්‍රයිවර්ට පැවසුමි.ඔහුට අනුව බැසිය යුත්තේ අපගේ අරමුණ වූ ටවුමට පසුව හන්දියෙනි ඔහුට අනුව ඒවිට අපිට එන වාහනයක් අල්ලාගත හැකි අතර ඒ එක්ක නැගී ගමනාන්තයට ලඟාවීමට හැකිවනු ඇත.අපගේ අරමුණ වූ ටවුමෙන් බැස්සොත් අපගේ ගමනාන්තය උදෑසන බසය පැමිනෙන තෙක් ප්‍රමාද කිරීමට සිදුවනු ඇත.ඒ නිසාවෙන් කරන්නට දෙයක් නැත අප ඩ්‍රයිවර්ගේ උපදෙස් අනුගමනය කරන්න තීරණයකට පැමිණියෙමු.අපගේ කතාව කණ වැකුනු බස් රථයේ කිහිප දෙනකුම එක්වී උපදෙස් දෙන්නට පටන්න් ගත්හ, මෙය අමාරුම අවස්ථාවක් බැව් බොහෝ අවස්ථාවල අත්දැකීම් ඇත එමෙන්ම මේ ගමනේදී මෙය ඉතා කරදරකාරී දෙයක් වනු නොවනු මාන මක් නිසාද යන.බොහෝ අතරමං වීම් ගනනාවකට පසු අප දන්නා පරාසය තුල මේ කන්ද නැගීමට යන පලමු කණ්ඩාම අප  වීමයි.සැමටම ඔලුව වනා.අදාල හන්දියෙන් බැසගතෙමු.
      දැන් තවත් අමාරු කාර්‍යයකින් පසු නැවත ඊලඟ යොමුවට යොමුවී ඇත.කරනා කිහිපයක්ම තිබුනි.රණා අයියා තවමත් පැමිණෙමින් සිටිම.කිහිප දෙනෙක්ට සැදී ඇති අධික කුස ගින්න , සීතල චූ බර හා තවත් ගමනේ බොහෝ දුර යාමට තිබීම ඒ අතර ප්‍රධාන කාරනා විය...


ඔබ තවමත් සිතනවා ඇත්තේ රචකයා කොහි යන්නට ඇත්දැකි කියායි.පාඨකය අති සුන්දර දෙවන කොටසින් හමුවෙමු.මේ සප්ත කන්‍යා කදු වැටි තරණයේ ඩිජිටල් සටහනයි....




Read More

Thursday, August 10, 2017




මිනිස් කම් විකුණන මිනිස්සු..හෙලිදරව්ව
විඳිනු රිසි කියමින් දුව පෙන්නා අම්මා දෙන රිසී..තවත් කථාවක්..
මේ කථාවට හේතු උත්පාදකයා වන්නේ..මිනිසුන් කණ්ඩායමකට ගොම්බනියා කන්දට නැග්ගුවා යැයි බොරු කියා ඔවුන් ආසන්න කදු ගැට්ටකට නග්ගවා මුදල් ‍රැස්කරගත් පිරිසක්ය.
කතාව මෙසේය ගොම්බානියා යාමට තිබූ ආසාව අද ඊයේ තිබූ එකක් නොවේ ඒය නගින්නට ගමේ උන් එක්කත් පාසලේ උන් එක්කත් කවින්ද ඇතුලු පිරිසත් සමඟත් අවුරුදු බර ගානක් සිට ගැසූ පෑලෑන් මොකක් හෝ හේතුවක් නිසා මඟ හැරී ගියාය.අවසානයේ දී මේ ලගදී නැවතත් අසංක අයියාගෙන් ලැබුනු ඇමතුකින් ඒ සිහිනය පණ ගැහුණි.
මේ සති අන්ත්යේ කොහේ හරි යන්ද ?
යමු..හැබැයි මගේ හයිකින් බඩු ඔක්කෝම කැම්පස්
එකේ..කමක් නෑ ගෙදර ඉන්නේ යමු..
කොහේද?
ගොම්බානියා යමු..
යමු..මන් කබාටත් කියන්නම්..
එල තව දෙන්නෙක් විතර ඇති සෙට් වෙමු එහෙනම් අනිද්ද උදේ 7 වෙද්දි වත්තේගමට
ඇමතුම එතනින් නිමා විය ගොම්බානියා කන්ද නැග නොතිබුනත් මා ඒ වටේටම කරක් ගසා තිබුනි..එම නිසා මා සතුව තිබූ පරණ සිතියමක්ද සූදානම් කර ගත්තේ ගමනේ උපරිම පල නෙලා ගත යුතු යැයි සිතී නිසාය..නැවත ඇමතුමකින් අසංක අයියා මා දැනුවත් කලේ විශ්ව විද්‍යාලයේ සිදු කරන නිබන්ධනයකට අශ්‍යය කරුණු ටිකක්ද ගමනේදි ‍රැස් කල යුතු නිසා ෆොරස්ට් ඩිපාට්මන්ට් එකට ගොස් කැලයට ඇතුලු වීමට විශේෂිත අවසරයක් ද ලබා ගත් බවය..මේසේ සූදානම් ඌ ගමන අවසානය වන විට ඉතුරු වී සිටියේ අසංක අයියා සහ මා පමණි නොයකුත් හේතුන් නිසා අනෙක් අයවලුන් ගමන ඇතහැර දමා තිබුනි..
එදින වත්තේගමට ගොස් හුලු ඟගේන් පොඩි ටවුමෙන් අපි දෙදනා බැස්සේ අලකොල ස්ටේට් එක දක්වා පයින් යාමේ අරමුණිනි.කෝකටත් කඩයකට ගොඩවී අවශ්‍ය කලමණා මිලදී ගද්දී අලකොල ස්ටේට් එක දක්වා යාමට ත්‍රීවීල එකක් කීයක් ගන්නවා දැයි විමසිය.රුපියල්.900ක ගමනකි..අප දෙදනා මුනෙන් මූණ බලා ගත්තෙමු මන්ද ඒ ඩෙංගු කියා විශ්ව විද්‍යාලය වසා තිබූ කාලයයි.අප දෙදනා ගාවම තිබුනේ හරි අරපරිස්සමට පාවිචි කිරීමට මුදල් ටිකකි.අප දෙදනාගේ අරමුණ කන්ද මුදුනේ කදවුරු ලාගෙන සුදු ගෝනා බලා ගැනීමටයි..
ත්‍රී වීල් එක්ක සිහිනය හැරදාමා කකුල් දෙකට පිංදීගෙන අපි දෙදනා පයින් ගැ‍ටුවෙමු..අවසානයේ අලකොල ස්ටෙට් එකේ ප්‍රධාන ගෙට්‍ටුව ලඟට පැමිණියෙමු.
"මහත්තයාලා කන්ද නගින්නද?"
"ඔව් අංකල්"
"එහෙනම් මේ පොතේ නම් ගම් ලියලා යන්ට අපේ මහත්තයා මට කියලා තියෙන්නේ.."
"අහ් අපි ලියන්නම්..හරී අපූරු වැඩක් නේ අංකල් මේක..මේ වගේ පොතක් ලිව්වාම එක මාර වටිනවා කන්ද නැගපු අයගේ ලිස්ට් එකක් හැදෙනවා..දැන් කොචර කල්ද අවුරුදු ගානක නම් ගම් තියනවා ද?"
"අනේ නෑ මහත්තයෝ..දැන් ටික කලයයි..පටන් අරන්.."
"අපි පොඩ්ඩක් බැලුවට කමක් නෑ නේ"
"අනේ කමක් නෑ මහන්තයෝ"
"ඔයාගේ සර් හොද වැඩක් කරන්න කියලා තියෙන්නේ.අපි අගේ කරා කියලා කියන්න..අපි එහෙනම් හිගින් එන්නම් අංකල් අපි ආය හෙට එන්නෙ"
"හරි මහත්තයෝ පරිසමට ගිහින් එන්න"
(මේ කථාවට අවසි ටිකක් පමණි මිට වඩා තවත් කරුණු ඔහු සමඟ සාගජ්ජා කලෙමු මේ පොස්‍ටුවට අදාල මේ ටික පමණක් සදහන් කලෙමි.)
එතනින් පිටත් වූ අප දෙදනා වෙලාව කෙමෙන් ගෙවී යන නිසා ඉකමනින්.නැවතත් ගමනේ යෙදෙන්නට විය.අතර මඟදී සූ සූ සද්දයක් හැරී බැලුවෙමි..තරුණයකු අත වනයි ..ඇයි අයියේ..මල්ලී පොඩඩක් එන්න..අපි සමීපයට ගියෙමු.
මල්ලි මේක තමයි මේ ස්ටෙට් එකෙ ඔ‍ෆිස් එක මෙතනට කියලා යන්න ඕනි උඩට යනවා නම්...අහා හරි අපි අහල නම් දැනුවත් කලා..
ඔහු තවත් වයස 28-33 පමණ පුදගලයන් දෙදනකුට අපව හදුන්වා දුන්නා.මල්ලි මෙතනින් යනවා නම් අපිට රුපියල් 500 ගෙවලා යන්න ඕනි..අහ් අයියේ අපි යන්නේ අයියලාගේ වත්තේ නවතින්න නෙවේ ගොම්බානියා කන්ද නගින්න..අහ් එහෙම බෑ 500 ක්ගෙවන්න ඕනි ඔවූහු පවසයි..
අප දෙදනා තවත් ගැටලුවකය..අප යන්නේ කැලයට බව ඔවුන්ට තවත් වෙලා ගෙන පැහැදිලි කලෙමු..
දැන් ඔවුන් එය පිලිගනී...
අයියේ එහෙනම් මෙතන ප්‍රධානියා අපිට හම්බ වෙන්න බැරිද අපි පොඩ්ඩක් කතා කරන්නම්..දැන් මේ පැහැදිලි කීරීමට පැය බාගයක් පමන විනාශ වී හමාරය..අපට සල්ලි නැත ඒ නිස ඔවුට අපගේ බලය පෙන්වීමට අප කතිකා කර ගතෙමු.
අයියේ අපි මොර‍ටුව කැම්පස් එකේ මේ තියෙන්නේ අපේ ID අපි යන්නේ කැම්පස් එකෙ පොඩි රිසර්ච් වැඩකටත් එක්ක.
එහෙම කොහොම යන්නද සල්ලි දීලා යනව මෙතනින් යන්න ඕනි නම්..
මගේ සීමාව ඉක්මවීය.."මේක රජ්‍ය ආයතනයක් නේ ඔයා කොහොමද එහෙම සල්ලි ඉල්ලනේ අනික මේ පාරෙන් යන්න උඩ ගමේ මිනිස්සු යන්නේ ස්ල්ලි දිලද?සල්ලි තියනවා නම් පහල ඉදලා ත්‍රී වීල් එක්ක එනවා එහෙම ආවානම් ඔයාලාට පෙන්නේ නෑනේ නේද?"
ඔහු තවත් කෙනෙක්ට කථා කර අපේ ID පෙන්වා.මෙන්න මෙයාලට මහත්තයාට කතා කරන්න ඕනි කියලා කියන්න..
කාලය ගෙවීයයි...අංකල් අපි ආවේ කන්දට යන්න දැන් පැයක් විතර මෙතන.පුලුවන්ද කෝල් එකක් අරන් ඔයාගේ ප්‍රධානියාගෙන් අහන්න..
ඔහු ඇමතුමක අපිට එය අහෙන්නේ නැත.නෑ යන්න එපා කීවා..සල්ලි නැත්නම් අහපු හැරිලා යන්න කීවා..
අනික ඔයාලට ඕනි විදියට කැලේට යන්න පුලුවන්ද?
දැන් අපි ඉලඟ වෙඩී උන්ඩය පත්තු කලෙමු.මේ තියෙන්නේ මේ අපි ෆොරස්ට් ඩිපාර්ට්මන්ට් එකෙන් අරන් ආපු ලියුම..දැන් වත් යන්න දෙනවා ද?අපි යන්නේ කැලේට ඔයාගේ වත්තට නෙවේ..
බැ යන්න දෙන්න බෑ...සල්ලි දිලා යන්න..ඇයි ඔයාලට සෙම්බුවත්තට යන්න ටිකට් ගන්න වෙන්නේ ඒ වගේ තමයි..
හරි සෙම්බු වත්තට යන්නේ සෙම්බු වත්තේ තියන දෙවල් බලන්න මිසක් එතනින් උඩ තියන කැලෙට නෙවේ.අනික පොඩ්ඩක් පෙන්නනවාද?ඔයාලා මේකට සල්ලි ගන්න පාවිචිචි කරන පොත..
ඔයාලා තමා පලවෙනි කට්ටිය අපී තාම පොතක් හදලා නෑ..ගිය සතියේ දෙතුන් දෙනෙක් 60ක් විතර එක්කන් ආවා..ඒ අය ආව නිසයි අපේ මහත්තයා කීවේ පොතක් හදන්න කියල්ලා.කෙල්ලෝ කොල්ලෝ ගොඩක් නිසා මහත්තයා හිතලා ඉසරහටත් හොදට කට්ටිය එයි කියලා (ඒ පැමින තිබුනේ විඳිනු රිසි කණ්ඩායමයි)
අප දෙදනා මූනෙන් මූන බලා ගත්තෙමු..අප එලියට පැමිණියමු..ඒ වන විට එහි සියලු සේවක සේවිකාවන්ගේ අවදානය අප දෙදනාට යොමු වී තිබුනි.
කෙටි සාගජ්ජාවකින් පසු නැවත ඇතුලට..
අංකල් අපි ගාව සල්ලි නෑ තිබ්බා නම් අපි ත්‍රී විල් එක්ක යනවා.ඔයාට ඕනි කැම්පස් එකේ මේ රිසර්ච් එක බාරව ඉන්න කෙනාට කතා කරන්න හදලා දෙන්න පුලුවන් ඔයලාගේ සර්ට..ප්ලිස් මහත්තයො කොල් එකක් දෙන්න අහඔඋ අපිට කාලය වටිනවා.අපිට ඔයාලගේ වත්තේ ඉන්න ඕනි නෑ.අනික අපි ගාව ඕනි සියලු අවසර ලිපි තියනවා..
නැවත බෑ මහත්තයා සල්ලි ගන්න කියනවා
අප දෙදනාට මේ වන විට අවසාන අන්තයටම කලකීරීම සමඟ තරහ විත් තිබුනි..
සල්ලිද ඕනි.සල්ලි දෙන්නම් යද්දී අහපු දෙනවා ද අපි දෙන්නට මොකද මේ යන්න තියන සල්ලි..
බෑ එහෙම බෑ සල්ලි ඕනි..අර කටිය ගොඩක් එක්කන් ආවේ ඒ වගේ ඉසාරහටත් ගොඩක් ආවොත් මේ තැන දියුණු කරගන්න පුලුවන්..ඒ නිසා සල්ලි ගන්න ඕනි..
එතකොට මේ ලංකාවේ කදු වටේ තියන ඔක්කෝම් ගමුයි වතුයි ඔය සල්ලි ගන්න එක කරන්න ගියොත් මේ නිදහස් ලංකාවේ නිදහසෙ ඇවිදින්නේ කොහොමද අංකල්..එතකොට මෙ උඩහ ගමේ මිනිස්සු යන්න සල්ලි ගන්නවා ද ඒ අයගෙමුත්
ඒවා වැඩක් නෑ සල්ලි දිලා යනව නම් යන්න..
මේ පාරෙන් යාමට මුන්ට සල්ලි දිය යුතු නැත දැනටමත් වෙලාව නිරපරාදේ විනාශ වී ගොසිනි..කොහේදෝ යන මොඩ ‍රැලක් නිසා මෙ මිනිසුන්ගේද අමනුස්ස ගති මතු වී ඇත..කරන්නට දෙයන් නැත කාලය වටින නිසා..අප සතු වූ එකම රුල්පියල් 500 උන්ට පුජා කල එතනින් එලියට පැමිණ ගමන ආරම්භ කලමි.ගෙදර යන්නේ කෙසේද යන්න අපිට ගැටලුවක් නොවීය අපිට එකම ගැටලුව වූයේ කන්දට වෙලාවට යා හැකි දැයි යන්නයි..
01.වඩුගොඩපිටිය මහත්මයානණි ඔබ මෙය නොදකිනවා ඇත.නමුදු ඔබගේ අනුදැනුම මත අප මෙසේ අසධාරණයට ලක් වුයේ.ඔබ පාලනය පවතින ඔබගේ කාර්‍යලය තුලයි.අපි ඊට අදාල පියවර ගනු ඇත.
02.ලොක්කා ඉන්නේ කොළඹයි මේ ඔ‍ෆිස් එක වැඩ බැලූ ඉහල තනතුරු වල ඉනා මුදල් වහලුන්ට ස්තූතියි.
03.ලංකාවේ නිදහසේ ඇවිදිය නොහැකි නම් නිදහස් මනුස්සයකු වී ඇති පලය ගැන සිතන්නට කාලය එලඹ තිබේ..
04.නිදහස් පරිසරක්ව තිබූ මිනිස් සිත්ද පරිසරය ද බුරුතු පිරින් මිනිසුන් ‍රැගෙන ගොස් විනාශ කල විඳිනු රිසි කණ්ඩායම ඔබගේ ක්‍රියාවල අතුරු පල ගැන විශේෂ ස්තූතිය.
*ප.ලි.විඳිනු රිසි කියා කණ්ඩායමක් නැත් නමුත් බුරුතු පිටින් පිරිස් ‍රැගෙන ගොස් ගොම්බානියා කියා වෙන කන්දක් නැග්ග වුයේ කුමන පිරිසද යන්න.අදාල පුද්ගලයන් දනී..සමහර අවස්ථාවක ඔවුන් සමඟ ගිය ඔබද නොදන්නවා ඇත තාමත් ඔබ ඔවුන්ගේ බොරුවට ‍රැවටී ඇත.
ඳිනු රිසි කියමින් දුව පෙන්නා අම්මා දෙන රිසී..තවත් කථාවක් එසේ අවසන් නොවේ අතුරු ඵල මඟ දිගට එමින් පවතී..
ප.ප.ලි. - මොවුන් මුදල් එකතු කරනුයේ මිනිසුන්ට පැමිණ කා බී නිදහසෙ ඉන්න තැනක් නිර්මාණ කර නඩත්තු කිරිමේ අරමුණෙනි.ඔවුනේ රෙෆරන්ස් වන්නේ..වත්තේගම සෙම්බුවත්තයි.එකවර පැමිණි මිනිසුන් දු‍ටු ඔවුන්ට සල්ලි ඉව වැටී එසේ ස්ථානයක් නිර්මාණය කිරීමට වලි කති.අනේ ඔබේ හදනා තැන ආතල් අපට වැඩක් නැත අපට අවසි ඔය පාර දිගේ ගිහින් කැලේට යන්නයි..
-මහේෂ් බී දහනායක



Read More

Tuesday, June 6, 2017

මා ඔබට ප්‍රේම නොකරමි | I hate u




එක් වරම පැමිණ 
යහනට පනින 
විට
ඔබේ හදේ වේදනාවක් 
දුටිමි
එය එසේ යැයි එය මෙසේ යැයි
වර්ග කොට
වෙන් කර ගත නොහැකිව 
ලතවෙමින් සිටියෙමි
නමුදු
එය ඔබ වෙලාගේන සිටින
වේදනාව නොවන  බව
ඉවෙන් මෙන් වැටහින
මා 
හිත නුබ වෙනුවෙන් ඉඩක් වෙන් කර
ගත්තේ
ඔබගේ ඒ බොරුව නිසාමයයි
මා හඳ තේරුම් 
ගත්තෙමි
ඒ නිසාම ආදරය කලෙමි
ආරක්ෂා කලෙමි
ලතවුනෙමි
නමුදු 
සමාව නොදුන්නෙමි
නුඹ 
මුලාව වැටීසිටියදී 
පවා එයින් ගලවාගනු
පිනිස
බොරු වරදක් 
මා පිට දමා ගතෙමි
නමුදු
තවමත් නුඹ
වැරදි පාරක යමින් සිටියේය
බලා සිටියෙමි
මා මාද නොවෙමින්
පැහැදිලි කලෙමි
නුඹට
එය පිලිගන්නට
ශක්තියක් නැත
මා පුපුරා ගියෙමි
නුඹට එය නොපෙනේය තවමත්
මා 
එක දෙයක් 
දනි නුඹ
පරාජය
මා ජයග්‍රහණය කලෙමි
දිනක හැරි බලන විට 
මා ඔබට ප්‍රේම කරනු දකින
විට
මා ඔබට
ප්‍රේම නොකරමි

-මයියා
Read More

Wednesday, January 4, 2017

ඈ සමඟ පන්සල් ගියෙමි



සීත පිණි ‍රැදි  සුළඟ සමග  ඇගට වදින වැහි බිංදු හිතට සහනයක් ගෙන ආවත් ඈ හමුවන්නට යන ගමනේ ඇදුම් තෙමාගෙන ඈ හමුවන්නට යාමට හිත නොදුන්නාය.දැනටමත් ඈගෙන් ලැබුනු අලුත් අවුරුදු කමිසය තෙමෙන්නට පටන් අරගෙනය.අප කතා නායකයා අවසාන තීරණයකට පැමිණියය.අද දවසටම තිබෙන රුපියල් සියය වියදම් කොට ත්‍රීවිල් එක්ක නැග්ගේ ඉක්මනින් පන්සලට යා යුතුව තිබූ නිසාය දැනටම ඈ පැමිණ සිටින වග දන්වන  ඇමතුම් තුනකට වඩා ඔහුට ලැබී තිබුනි.

මොකද ලමයෝ පරක්කු..?

නින්ද ගියා..
අලුත් අවුරුද්දේ උදේන්ම ඈට බොරුවක් කියනන්ට වීම ගැන ඔහු හිතින් දුක් විය.යාලුවන් සමඟ ඊයේ එළිවෙන තෙක් දැමූ සාදය ඈට දැනගන්නට ලැබුනා නම් මේ වෙන දේවල් පැත්තක දමා දෙන්නාගේ සංවාදය පටන් ගත යුතුව ඇත.

යමුකෝ දැන් එකටම පහන් පත්තු කරමු
අවුරුද්දේ පලමු දවසේ උදෙන්ම පන්සලට යමු කීවේ ඈය.එහි යන්නට සුදුසු අදුමක් නෑ කී විට එයද ‍රැගෙන දුන්නේ ඈය.

සෙරප්පු දෙක ගැලවූ කකුලට වෙනදා දනෙන පහස වඩා නැවුම් සිසිලක් ගෙන ආවේ උදෑසන පොද වැස්ස වන්නට ඇත.කර් කෂ පොලොවයි සීතල පොලොවයි හරියට...
ආ මෙන්න ඔයත් තෙල් දාන්න...

සැම විටම ඔහුගේ සිතුවිලි කඩා දමන්නට මේ කෙල්ල සමත් විය...ඈ ඔහු හා හාද වූයේ කෙසේදැයි ඔහු නොදනී.නමුත් එය අනිවාරයෙන්ම ඈ දන්නවා විය යුතුය.
බබා අපි කන්න යමුද දැන්...

අවුරුද්ද අලුත් කියා ජීවිතය පහරදීම් නවත්වන්නේ නැත.තිබ්බ රුපියල් සීය උදේ පන්දර වියදම් කොට දමා ඉවරය..අලුත් අවුරුද්දේ කන්න බෑ කියන්නටත් බැරිය සල්ලි නෑ කියන්නටත් බැරිය..කැම්පස් එකේ කැන්ටිමට ගියා නම් අඩුවට කන්නට පුලුවනි..ඒත් ඇගේ මේ අදහස එසේ කන්නට නොවන බව ඔහු හොදාකාරයෙන් දනී..

යමුකො..

යමු

මොකද අනේ මූන එල්ලගෙන අදත්.මොකද විලවයක්ද?

නෑ එහෙම එකක් නෑ..
අවුරුද්ද අලුතැයි කියා එකක් නැත.මේ කෙට්‍ටු කලු කොල්ලකු සමඟ ගමන් කරනා හුරුබුහුටි සුරදූතිය දෙස වෙනදා මෙන්  අදත් නරඹන්නන් උනන්දුය.වෙලාවකට ඇගේ ජීවිතය කාලකන්නි වනායැයි දැනුනද ඈ හැරදා යන්නට කිසිදා සිත නොදේ.උදෑසන ආහාරය දැන් කෙසේ හෝ සමනය කල යුතුය..

ඈ කියව කියවා ඔහේ නිදහසේ ඇවිද යයි නමුදු කිසිවක් මාගේ සවනෙහි ‍රැදෙන්නේ නැත නමුදු ඇය එසේ නොවේ..මා සමඟ සිටිනා විට ඈගේ කට වැහෙන්නේ හදිස්සියේවත් මාගේ උරහිසේ ඈට නින්ද ගියොත් පමණි.

මොනවාද අරවින්ද ඔයා කන්නේ?මට නම් බඩ පැලෙන්න බඩගිනී..

ඔයා කන්න මට බඩගින්නක් නෑ..

ඔන්න අහපවු පටන් ගත්තා..හැමදාම ඔය කතාවමනේ..ඔයට ඉතින් කවදාවත් බඩගිනි වෙන්නේ නෑ නේ..

හරි ඕඩර් කරන්නකෝ..

දැන් සතියකට කලින් ටියුශන් පන්තියක හැන් බිල් බෙදා හම්බ කරගත් රුපියල් දාහේ නෝට්‍ටුව හතරකට නවා ඉරිච්ච පර් ස් එකේ කොනක ඔබා තිබෙන  තැනින් ‍රැගෙන..රුපියල් පන්සිය පනහේ බිල ගෙවා රුපියල් විස්සක් ටිප් එකක්ද දමා ඉතිරිය නැවතත් පරිසමට පර් ස් එකට  ඔබා ඇගේ අතින් අල්ලා කඩයෙන් එලියට පැමිණියාය.
------------------------

හේලෝ මයේ පුතේ

අම්මේ

සුභ අලුත් අවුරුද්දක් වේවා මයේ පුතාට

එසේම වේවා අම්මේ..

කොහෙද ඉන්නේ පුතේ.කැම්පස් එකේද?

ඔව් අම්මේ මේ යන ගමන්..

පුතේ මල්ලිගේ කලාස් එකේ සල්ලි හෙට ගෙවන්න ඕනි.පුතා එවනවයිකිව දාහ පුලුවන්නම් අද දාපන් පුතේ.මන් හම්බ කරපු සල්ලි ටික හඳියේ කඩේ ණය ටික බේරලා දැම්මා..මල්ලිට ඉගන ගන්නත් එපැයි මගේ පුතේ.මන් තියනවා එහෙනම් බුදු  සරණයි.

බුදු සරණයි අම්මේ..

---------------
කාපුවා පිච්චෙනවා මෙන් ඔහුට දැන්නෙනට විය.

අම්මාද බබා..??

ඔව්

අපරාදේ මටත් දෙන්න තිබ්බේ කතා  කරන්න
Read More

Recent Posts

"

15. පව් කරන තැනැත්තා මෙලොව දී ශෝක කරයි. පරලොව දී ශෝක කරයි. දෙලොව දීම ශෝක කරයි. තමා ගේ අපවිත්‍ර ක්‍රියාවන් දැක ඔහු ශෝක කරයි, බොහෝ සෙයින් ශෝකයට පත්වෙයි.

15. The evil-doer grieves here and hereafter; he grieves in both the worlds. He laments and is afflicted, recollecting his own impure deeds.

"

-ධම්ම පදය | Dammapadhaya